spracowane ręce

ręce spokojnie ułożone w braku oczekiwań

spracowane bardzo latami niecierpliwe życiem

pamiętają wiele spotkań trud poprawiania dnia

każdego nowego kroją chleb pojednania z czasem

rce

najtrudniejsze

najtrudniejsze są rozmowy z ludźmi, na których ci po prostu zależy...

najtrudniejsze

wspomnienia

wspomnienia przycupnięte w perspektywie

przyglądają się ciekawie obrazom dzisiejszym

nie mają wymagań trwają bacznie obserwując

świat galopuje a one dbają o porządek rzeczy

patrzę i uśmiecham się do wspomnień dzisiaj

wyraźny podział przeżyć trwa w pamięci miło

wspomnienia

brakuje mi

brakuje mi światła za oknem

brakuje mi radosnego mrugania

kolorów w zasłonkach o poranku

kiedy leniwie przeciągam się rano

gotowa na przyjęcie nowego dnia

swiatlo

na skraju

na skraju wyobrażeń spotykam twoją obojętność

jest piękna w swej bezwzględności też chciałabym

zimnym wzrokiem przejść obok i nie czuć niczego

przysiadam na ławeczce razem z nędzą moich uczuć

czuję...

na skraju

...

czekanie

tęsknię czasem tak bardzo i czekam

czekam i tęsknię patrząc przed siebie

oczy zmęczone wypatrywaniem milczą

nie znajduję ciszy dla krzyku tęsknoty

tesknie

marzy mi się

marzy mi się taki spokojny blady świt

świat delikatnie rusza w nowy dzień

wtapiam się w bezkres spokoju ciszy

nic nie dotyka nie boli wiatr głaszcze

oddycham głęboko uśmiecham się

do ciebie

swit

zima wiosną

jak post z karnawałem tak zima z wiosną walkę toczy

moja dusza jest kulą armatnią zwaśnionych ze sobą

ciepła i słońca trzeba mi bardzo by móc uśmiechem

dogonić radosne obrazy wiosny ukryte pod śniegiem

tacz

ulotne

ulotne są pragnienia wyczekane w nadziei

świat pędzi na przód myśli zostaną patrząc

nie masz czasu zostawię pragnienia nieme

niech sobie leżą albo odlecą zrozumieniem

muszę pobiec zgubić zrabowane dobre myśli

 

ulotne

czekam na wiosnę

czekam na wiosnę już z całych sił

czekam na ciepło słoneczne teraz

moje niedoczekanie tupie nogami

mokrymi od błota po spacerowaniu

czekamnawiosne

stat4u

maem.pl